Schuiten en Peeters in Gent

Tekenaar François Schuiten en scenarioschrijver Benoît Peeters achten het een vergissing alleen op rationeel niveau te denken over de vraag hoe een doorbraak in de ruimte moet worden gemaakt. Zij voeren met hun medium - stripalbums - een pleidooi tegen ‘een architectuur ondanks alles’. Een architectuur die zijn band met de omgeving verliest, die niet nadenkt over de mensen die errond of erin bewegen. Een architectuur die de mensen er juist totaal aan ondergeschikt wil maken. Hun imaginaire architectuur toont tot wat dit in extremis kan leiden. In de stripalbums ‘De Duistere Steden’ worden bewoners herleid tot nietige stipjes en gaan ze voorbij aan het individu en de waarden van het leven. Rond 1980 ontdekten Schuiten en Peeters bij toeval in het Brusselse Justitiepaleis een doorgang naar een parallel Brüsel. Hun lange reis doorheen deze wereld levert hen een schat aan informatie op die Archipel gedurende een maand in de schijnwerpers wil zetten.

Een doorlopende tentoonstelling van een nooit eerder vertoonde selectie tekeningen zal worden gevoed door een lezing van François Schuiten en Benoît Peeters, workshops die het belang van de striptekening in de architectuurpraktijk aankaarten en de projecties van het docudrama ‘le Dossier B’ en de geanimeerde film ‘Taxandria’.

Alle info en details vindt u in deze pdf

Op donderdag 17 april zijn de nominaties bekend gemaakt voor de VPRO Grand Prix 2008. De 3 genomineerden voor de titel ‘best international comix artist active today’ zijn Naoki Urasawa (‘Monster’), Chris Ware (‘The Acme Novelty Library’) en Dominique Goblet (‘Faire semblant c’est mentir’).

De jury over 'Monster' van Naoki Urasawa:
"In his manga thriller Monster, Naoki Urasawa succeeds in telling a complex story in a most gripping and accessible way. Also due to Urasawa’s trust in visual story telling and his highly effective page layouts, Monster is a rollercoaster comix story. In contrast to much other manga work, Monster is instantly comprehensible even to western readers. If there is one manga artist who has succeeded in transcending the boundaries between Japanese, European and American comix, it is Naoki Urasawa with Monster: universal comix and a top notch medical thriller."

De winnaar wordt bekendgemaakt op de opening van de Stripdagen Haarlem op vrijdag 6 juni.

YTHAQ - ONTSNAPPEN IS ONMOGELIJK

Op een barre planeet woedt een gigantische veldslag. Een onwaarschijnlijke veldslag ook. Gevechtstorens rukken op in de richting van een immense gecrashte ruimtekruiser. Speren en zwaarden staan dreigend tegenover laserpistolen. Twee werelden botsen op elkaar. Na vijf delen liggen sterscenarist Christophe Arleston en de jonge striptekenaar Adrien Floch vol op stoom met hun science fantasy-hit Ythaq.

De planeet Ythaq biedt een ongure, middeleeuwse aanblik. Alleen vervaarlijke monsters en een enkele dolende ridder wagen zich er buiten de veilige muren van hun vesting. Het recht van de sterkste regeert. Ythaq is ook een rare wereld. De planeet komt op geen enkele ruimtekaart voor. Er storten met enige regelmaat ruimteschepen neer. Tussen de monsters en ridders scharrelen zodoende ook de nodige dolende ruimtereizigers rond. Astronavigator Graniet Welgoat, boordwerktuigbouwkundige Narvarth en de manipulatieve vamp Callista zijn zulke reizigers. Hun luxe ruimtekruiser is gecrasht en wordt door sinistere barbaren belaagd. Sindsdien zoeken zij op Ythaq vertwijfeld naar een ontsnappingsmogelijkheid.

'We komen hier nooit meer weg!' roept Graniet op zeker ogenblik wanhopig uit. Dat is midden op de noordpool, aan de voet van een imposante vulkaan, nadat ze samen met Narvarth en Callista de halve planeet heeft afgereisd. Zo ongeveer in elke uithoek van Ythaq zijn ze naar het leven gestaan. Ze hebben zich moeten ontworstelen aan bizarre, door rechtspraak geobsedeerde walrusapen met een spraakgebrek, aan een heerszuchtige tweeling met duistere kerkers, aan gemuteerde monsterlarven. Om over ordinaire overvallers, huurlingen en roofdierachtigen nog maar te zwijgen. Voor hun ogen zien Graniet en haar reisgenoten hoe wrede barbaren hun voormalige medereizigers dreigen uit te moorden. De situatie lijkt hopelozer dan ooit. Alleen de mysterieuze huurling Dhokas biedt nog een laatste sprankje hoop. Hij lijkt meer te weten van de geheimzinnige ruimtecrashes op Ythaq. Het zou iets te maken hebben met onderlinge wedijver tussen de allerrijksten van het universum. Maar het hele verhaal zal de sluwe Dhokas hun nooit vertellen - niet vrijwillig tenminste.

De eigenlijke hoofdrolspeler van Ythaq is de planeet zelf, volgens de auteurs, die in interviews een tipje van de sluier oplichten. Vol flair en humor laten ze Graniet en co voortmodderen. Met satanisch genoegen husselen ze goed en kwaad door elkaar. Spectaculaire massascènes en goed gedoseerde schokeffecten volgen elkaar in hoog tempo op. Het mysterie van Ythaq laat zich niet zomaar kraken, zoveel is duidelijk na vijf delen van de strip. Nog minstens twee delen grinnikend nagelbijten staan ons te wachten. Wat als ontsnappen onmogelijk is?

Door Thom de Neef
© 2008 Uitgeverij L

'De ideeënrijkdom in deze saga over ruimteschipbreukelingen op een onbekende planeet kent geen grenzen. Het is misschien wel van Op zoek naar de Tijdvogel geleden dat we ons met zo'n brede grijns in een fantasy-universum hebben laten onderdompelen. Perfect tekenwerk ook van Adrien Floch.'

Guido.be over Ythaq

Na voltooiing van het achtdelige meesterwerk Boeddha wordt de Osamu Tezuka-collectie - waarin vooraisnog uitsluitend volwassen werk van deze manga-meester verschijnt - deze zomer uitgebreid met een ander hoogtepunt uit Tezuka's oeuvre: Ode aan Kirihito, in twee delen.

In Kirihito, een medische thriller-met-een-moraal, die bruist van leven, actie en avontuur, presenteert meesterverteller en -tekenaar Tezuka de ene gepassioneerde scène na de andere. De held, de aardige dr. Osanai Kirihito, verkeert in de veronderstelling dat het zijn taak is de mensen te onderzoeken die aan een nieuwe, fatale ziekte lijden - een ziekte die hen verandert in hondachtige wezens. Als ook hijzelf door de afschuwelijke gedaanteverwisseling wordt getroffen, ontdekt hij dat de oorzaak een andere is dan hem is voorgespiegeld. Het blijkt dat hij door de medische wereld verraden is en voorgoed van het toneel moet verdwijnen. Wanhopig gaat hij op zoek naar een plek waar hij als mens kan functioneren. Wat hij niet weet, niet eens kan vermoeden, is dat de transformatie hem veroordeelt tot een leven dat het midden houdt tussen dat van Jezus en dat van de graaf van Monte Cristo.

'Ode aan Kirihito is aangrijpend, teder en meeslepend. En ook heel, heel vreemd,' oordeelde Neil Gaiman.

En in Time stelde Arnold D. het zo: 'Tezuka-san stelt zijn meesterschap in dienst van een onderzoek naar de oorsprong van het kwaad in dit angstaanjagende verslag van morele teloorgang. Tegen het eind gaat je hart tekeer als dat van een hond-mens.'