Dé Gentse stripwinkel. Reusachtig groot aanbod!

3 vragen aan Maarten De Saeger

10 mei 2017 - Door Gert Meesters in In de pers.

3 vragen aan Maarten De Saeger

1. Strips over het moeilijke einde van een liefdesrelatie zijn er niet veel. Vanwaar net dit onderwerp?
MAARTEN DE SAEGER: Ik heb nu eenmaal veel ervaring met afgesprongen liefdes. Op dit moment heb ik een fijne, langdurige relatie, maar vroeger ging het soms snel. Pas op, De zwerver is niet autobiografisch, maar ik gebruik hier en daar wel echt gebeurde dingen. Zo ben ik zelf ook nogal gesteld op mijn persoonlijke ruimte. Ook ik kan in het begin wantrouwig zijn tegenover mensen. Niet dat ik misantroop ben, het duurt gewoon lang voordat ik mensen mijn volledige vertrouwen kan geven. Ik bekijk eerst een hele tijd hun reacties. Op basis van zulke observaties maak ik dan boeken.

2. De zwerver uit de titel is een vervelende klier, maar ook een nogal mythisch aandoend personage, met herhaalde verwijzingen naar het hellevuur. Wat is zijn rol?
DE SAEGER: Voor mij is hij de katalysator door wie Hannes en Ines al dan niet weer bij elkaar komen. Hij hoefde dus niet per se het intrigerendste personage te worden. Aan de andere kant wilde ik er geen te gewone zwerver van maken. Voor mij is De zwerver een mix van genres. Voor het thrillerstuk is die mysterieuze zwerver praktisch. Daarna wordt het verhaal toch iets anders en krijg je zelfs empathie voor hem. Hij heeft iets zieligs. Ik vind hem heel menselijk. Iedereen streeft naar iets en moet op weg daarnaartoe compromissen sluiten. Soms loopt het gewoon slecht af. Ik probeer mijn personages heel genuanceerde karakters mee te geven, met positieve, maar ook vervelende kanten. Als fan van Bukowski en van postmoderne schrijvers zet ik mijn personages zeker niet neer als helden, maar misschien blijven ze wel sympathiek. In geen geval mogen ze karikaturen worden.

3. Je debuteerde pas twee jaar geleden, met Mijn begrafenis. Waarom duurde dat zo lang?
DE SAEGER: Ik heb altijd korter werk voor bloemlezingen en tijdschriften gemaakt. Eigenlijk heb ik lang moeten wachten tot ik rijp genoeg was voor het soort verhalen dat ik nu publiceer. Als twintiger had ik nog niet genoeg levenservaring – ik ben een kind gebleven tot mijn dertigste. Met wat geluk ben ik nu vertrokken en komen er binnen afzienbare tijd nog heel wat strips van mij.

Reageer